Kwiekwie

Kwiekwie

Op donderdag is onze poes overleden. Al ben ik mijn hele leven al omringt door huisdieren, en heb derhalve ook al mijn hele leven dieren moeten afstaan aan het spuitje van de dieren arts, toch is het verlies van deze poes me erg zwaar gevallen, zwaarder dan alle daarvoor.

Misschien was het omdat ze altijd lief was, nooit dingen opzettelijk sloopte, nooit uithaalde, nooit de muren markeerde. Ze was gewoon lief.

Haar behoeften bestonden dan ook nooit uit iets anders dan: eten en drinken, (veel) aandacht en knuffels, boter en de periodieke patrouille in de tuin (het liefst vergezeld met bijstand voor strategisch overwicht).

Om aan haar behoeften te voldoen heeft de rol van wekker op zich genomen. Elk weekend het zelfde ritueel.

"Ja, ik weet dat je gisteren weggeweest bent en nog niet zo verschrikkelijk lang in bed ligt. Maar het is twaalf uur en ik heb honger (of trek). En als het gaat om de slag tussen mijn stembanden en het akoesties dempende vermogen van jouw kussens snap je hopelijk wel wie er gaat winnen."

Knuffels kwamen in veel variaties en met hoge regelmaat. Degene die met altijd het beste bij bleef was als ik op de bank ging zitten om achter m'n laptop aan het zoveelste projectje te werken. Als een soort ninja besloop ze me dan. Vaak merkte je niet eens dat ze in de buurt was tot dat ze tegen je aan ging liggen en met zacht knorren aankondigde dat ze geaaid wilde worden. Automatisme gebood me dan te gaan aaien, liefst over haar buikje maar haar kin was ook een favoriet plekje. Je vaardigheden als poezen masseur werden beoordeeld met scores in gradaties:

  • zacht knorren, vooral doorgaan
  • harder knorren, beter!
  • hoger knorren gepaard met kwijlen, HEAVEN!! Niet stoppen!!

Als je te lang geen knuffels had gegeven had ze een beleefde manier van dat ter sprake te brengen: Ze ging op de leuning zitten van de stoel naast je en met een zacht klauwtje trok ze je dan naar zicht toe, niets agressiefs maar meer van:
"Hé hier ben ik, je vergeet me toch niet hopelijk?".

Ik mis dat lief knorrende anti stress balletje van me.

Boter, iedere ochtend maak ik brood en iedere ochtend stond ze in de opening van de keuken, wachtend tot ik haar aanwezigheid opmerkte. Dan liep ze met grote oogjes naar me toe ik gaf haar dan een likje boter. Dit werd gretig op gelikt en daarna waste ze zich altijd zorgvuldig om vervolgens weer de kamer in te verdwijnen.

Ik kijk nog steeds naar de deuropening, geen poes, niet meer.

De periodieke patrouille in de tuin was een must, we hebben nogal wat katten in de buurt en deze hebben onze tuin verklaard tot vergader ruimte. Dus mevrouw moest haar territorium bewaken. Je werd dan "opgehaald" om het raam te openen, en als het even kon mee te lopen. Onze heldin op sokken.

Added analytics

Just out of curiosity I’ve added analytics.

projects update

I updated the sites for mysqldumpall and runonce. It’s beginning to look like something.

site v2.1

With the help of some newly found software I restarted efforts in maintaining a website Laugh